kontrować


kontrować
kontrować {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, kontrowaćruję, kontrowaćruje, kontrowaćany {{/stl_8}}– skontrować {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Ia {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w grze w karty: zobowiązywać się do niedopuszczenia przeciwnika do wzięcia deklarowanej liczby lew' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w boksie: zadawać kontry, ciosami powstrzymywać atak przeciwnika': {{/stl_7}}{{stl_10}}Skontrował lewym prostym i poprawił sierpowym. Zawodnik umiejętnie kontruje, nie dopuszczając przeciwnika do zwarcia. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • kontrować — ndk IV, kontrowaćruję, kontrowaćrujesz, kontrowaćruj, kontrowaćował, kontrowaćowany 1. karc. «w brydżu: zobowiązać się do niedopuszczenia licytującego przeciwnika do wygranej» 2. sport. «w boksie: zadawać kontry, odpowiadać ciosami na ciosy… …   Słownik języka polskiego

  • kontrowanie — n I rzecz. od kontrować …   Słownik języka polskiego

  • skontrować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}kontrować {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień